Tekir

Uyudun mu

Daraldım kendi kendime; sana bile sığınmadım.
Sana sorularım ağır gelir, bana ise cevapların!
Neyine minnet eyleyim? Arkama dağ olup; az yıkılmadın!
Bana bi yaprağı haram edince; dala bile tutunmadım.
Soldum kederlerden.
Sabrım kalmadı bu vebalı, bu ruhsuz bedenlerden!
İçim almıyor vedaları.
Eller “yeter!” derken; sana keşkelerle yandım.
Bıktım nedenlerden, bana çünkülerle gelme artık!
Uyudun mu ömrüm? Ben hiç uyumadım!
Yine darmadağın. Gözüm ağlamadı; bana yanma diye!
Duyulur mu birgün sessiz çığlıklarım?
Bi sen anlamadın, ama darlamadım; ele varma diye.